ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Κατά τη διάρκεια του 9ου αιώνα π.Χ., όταν το Κίτιον καθίσταται φοινικική αποικία, ο Ναός 1 με κάποιες τροποποιήσεις επαναλειτουργεί ως ναός της φοινικικής θεάς Αστάρτης, αντίστοιχης της κυπρίας Αφροδίτης. Στον χώρο του ιερού βρέθηκε πήλινο αγγείο με επιγραφή στα φοινικικά, που βεβαιώνει τη λατρεία της Αστάρτης στο ιερό.

Οι Φοίνικες διατήρησαν τους εξωτερικούς μνημειώδεις τοίχους του παλαιότερου ιερού (με κόκκινο και τον αρ. 1), αλλά προχώρησαν σε αλλαγές στην εσωτερική διαμόρφωση της υπαίθριας αυλής. Δύο ορθογώνιες στήλες κτίστηκαν εκατέρωθεν της εισόδου προς το άδυτο (σημειώνεται με πράσινο και τον αρ. 2 η μια από αυτές), στοιχείο που θυμίζει όμοιες βιβλικές στήλες, που μαρτυρούνται για τον Ναό του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ. Κατασκευάστηκαν επίσης σειρές κιόνων κατά μήκος της αυλής, που δημιουργούσαν στεγασμένες στοές. Από το 850 έως το 312 π.Χ. η διαρρύθμιση του ναού άλλαξε τέσσερις φορές. Με πράσινο και τον αρ.3 σημειώνονται βάσεις κιόνων της πρώτης φάσης (850-800 π.Χ.), ενώ με κίτρινο και τον αρ.4 βάσεις κιόνων της δεύτερης φάσης (800-650 π.Χ.).

Με μπλε και τον αρ. 5 σημειώνεται ορθογώνια, λαξευτή στον βράχο δεξαμενή, που υπήρχε στο δάπεδο του παλαιότερου ναού, κατά τον 12ο αιώνα π.Χ. Πρόκειται ίσως για «ιερή λίμνη» με «ιερά ψάρια», κατά το πρότυπο αιγυπτιακών ναών.