ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Η αρχιτεκτονική του συγκεκριμένου τάφου διαφέρει εντελώς από τους υπόλοιπους τάφους της νεκρόπολης. Αντί για αίθριο (αυλή), στο κέντρο υπάρχει ένα ορθογώνιο λαξευτό τμήμα βράχου που περιβάλλεται από τέσσερις πτέρυγες. Γύρω από τον κεντρικό βράχο βρίσκονται οι ταφικοί θάλαμοι. Η είσοδος στο ταφικό συγκρότημα γινόταν από ένα μνημειώδη βαθμιδωτό δρόμο (σκάλα). Το πηγάδι λαξεύτηκε στον κεντρικό βράχο και επικοινωνεί με τη νότια πτέρυγα μέσω επτά σκαλοπατιών λαξεμένων μέσα σε τοξωτό άνοιγμα.

Το σημαντικότερο τμήμα του τάφου φαίνεται ότι ήταν αυτός ο κεντρικός λαξευτός βράχος, ο οποίος φιλοξενούσε μία ξεχωριστή ταφική θήκη, που εντοπίστηκε συλημένη. Η ναόσχημη πρόσοψη του τάφου ήταν περίτεχνα διακοσμημένη, μιμούμενη αντίστοιχες προσόψεις Μακεδονικών και Αλεξανδρινών τάφων. Οι πτέρυγες που περιβάλλουν τον κεντρικό τάφο βρέθηκαν γεμάτες με αρχιτεκτονικά μέλη (βρίσκονται κάτω από το στέγαστρο), ανάμεσα στα οποία δύο λίθινα γεράκια (εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάφου), που αποτελούν σύμβολο εξουσίας των Πτολεμαίων Η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του τάφου, σε συνδυασμό με την πολυτελή διακόσμηση αλλά και η ανεύρεση των γερακιών, οδήγησαν τον ανασκαφέα του χώρου να εισηγηθεί τη χρήση του μνημείου για την ταφή μέλους της δυναστείας των Πτολεμαίων, ίσως του τελευταίου βασιλέα της Κύπρου. Η εισήγηση μερικών μελετητών για την ύπαρξη Δωρικού ναού ή Μαυσωλείου πάνω στον κεντρικό βράχο απορρίπτεται από τα αρχαιολογικά ευρήματα.

Εντός των διαδρόμων που περιβάλλουν τον κεντρικό βράχο ανασκάφηκαν αρκετές ταφές που χρονολογούνται στην ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή. Ενδεικτικά αναφέρονται τρεις που εντοπίστηκαν ασύλητες στη βόρεια και δυτική πτέρυγα. Ανάμεσα στα κτερίσματα που συνόδευαν τους νεκρούς ήταν ροδιακοί αμφορείς, μυροδοχεία και χρυσά φύλλα μυρτιάς. Μέσα σε μία άλλη παιδική ταφή εντοπίστηκε επίσης ένα μυροδοχείο τυλιγμένο σε λινό ύφασμα.