ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Τα δημόσια λουτρά εξυπηρετούσαν τις καθημερινές ανάγκες των πολιτών για τη φροντίδα του σώματος κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο ενώ χρησιμοποιούνταν επίσης ως χώροι κοινωνικής συναναστροφής. Τα Ρωμαϊκά λουτρά της Αμαθούντας, παρά το μικρό τους μέγεθος, ακολουθούν την αρχιτεκτονική τεχνογνωσία των λουτρικών εγκαταστάσεων της Ρωμαϊκής περιόδου όπου τα δωμάτια χωρίζονται ανάλογα με τη θερμοκρασία του νερού η οποία θερμαίνεται σταδιακά από τα ανατολικά (κρύο νερό) προς τα δυτικά (ζεστό νερό), χάρη στην υποδαπέδια μεταφορά ζεστού αέρα και καπνού.

Τα λουτρικά δωμάτια ακολουθούν μια ευθύγραμμη πορεία, έτσι ώστε ο λουόμενος να προχωρεί σταδιακά από τα ψυχρά στα θερμά δωμάτια και αντίθετα για να εξέλθει από τις εγκαταστάσεις. Η είσοδος στο κρύο λουτρό γινόταν μέσω του αποδυτηρίου.

Τα δάπεδα του χλιαρού και ζεστού λουτρού ήταν υπερυψωμένα και στηρίζονταν σε κολώνες από τετράγωνα κεραμικά πλακίδια (υπόκαυστα) οι οποίες επέτρεπαν την υποδαπέδια μεταφορά ζεστού αέρα και καπνού από τον κλίβανο προς αυτά. Το θερμότερο τμήμα του ζεστού λουτρού αποτελούσε μια δεξαμενή η οποία βρισκόταν ακριβώς πάνω από τον κλίβανο. Τα λουτρικά αυτά δωμάτια είχαν πατώματα επενδυμένα με μαρμάρινα πλακίδια τα οποία εκτεινόταν και στους πλευρικούς τοίχους.

Το σύμπλεγμα των λουτρών τροφοδοτείτο με νερό από την μεγάλη δεξαμενή ή νυμφαίο στα βόρεια της αγοράς, με αγωγούς λαξευμένους σε ογκόλιθους.