ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Ο κεντρικός πίνακας αυτού του ψηφιδωτού απεικονίζει τον όμορφο νέο Νάρκισσο να θαυμάζει τον εαυτό του στα νερά μιας λίμνης. Σύμφωνα με μια εκδοχή του μύθου, πολλά κορίτσια και αγόρια ερωτεύονταν τον Νάρκισσο, όμως αυτός δεν ανταποκρινόταν στα αισθήματά τους. Όταν έγινε δεκαέξι χρονών, βγήκε για κυνήγι και τον είδε η νύφη Ηχώ, η οποία τον ερωτεύτηκε παράφορα. Ο Νάρκισσος απέρριψε τον έρωτά της και η Ηχώ πληγωμένη αποτραβήχτηκε από τη ζωή. Κρυμμένη στα βουνά και τα δάση αδυνάτισε μέχρι που διαλύθηκε στον αέρα αφήνοντας πίσω μόνο τη γοερή φωνή της. Για τον πόνο που προκάλεσε, οι θεοί τιμώρησαν τον Νάρκισσο να ερωτευτεί τον εαυτό του χωρίς να μπορεί να έχει ανταπόκριση. Έτσι, όταν αυτός κάθισε δίπλα σε μια πηγή, είδε την αντανάκλαση του προσώπου του στο νερό και το ερωτεύτηκε. Παρέμεινε ερωτευμένος με τον εαυτό του μέχρι τον θάνατό του, αδιαφορώντας για τον υπόλοιπο κόσμο και για την ίδια του τη ζωή. Τελικά οι θεοί τον λυπήθηκαν και τον μεταμόρφωσαν σε ένα λουλούδι που πήρε το όνομά του και που φυτρώνει δίπλα σε νερό, ώστε να βλέπει πάντα το είδωλο του. Από αυτόν το μύθο προέρχονται οι λέξεις «ναρκισσισμός» και «ηχώ» που χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα.