ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Οι πηγές νερού της πόλης βρίσκονταν κοντά στο σημερινό χωριό Σωτήρα (δυτικός αγωγός) και Σούνι (ανατολικός αγωγός). Αυτοί οι δύο κύριοι αγωγοί, οι οποίοι τροφοδοτούσαν την πόλη με νερό, απείχαν πάνω από 11 και 22 χιλιόμετρα αντίστοιχα. Το σύστημα λειτουργούσε με τη βαρύτητα και γενικά ακολουθούσε τη φυσική γεωμορφολογία. Το νερό έφτανε στα υδραγωγεία είτε μέσω πήλινων σωλήνων είτε μέσω λαξευμάτων στον φυσικό βράχο.

Ο δυτικός αγωγός τροφοδοτούσε με νερό το Ιερό του Απόλλωνα Υλάτη και το Στάδιο, πριν φτάσει στην πόλη του Κουρίου. Αργότερα ενισχύθηκε από τον ανατολικό αγωγό, ο οποίος μετέφερε σημαντικά μεγαλύτερες ποσότητες νερού. Ο μεταγενέστερος, ανατολικός αγωγός εξυπηρετούσε το μεγάλο μέρος της πόλης. Έχει υπολογιστεί ότι ο ανατολικός αγωγός θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες μιας πόλης με πληθυσμό περίπου 20.000 κατοίκων.

Συνδεδεμένη με τον ανατολικό αγωγό ήταν μια υπόγεια κατασκευή, πιθανότατα στέρνα, γνωστή ως το «Οικοδόμημα της Κρήνης». Έχει διαστάσεις 6 x 2,75 μ. και εκτείνεται σε ύψος 3,5 μ. Η κατασκευή ήταν λαξευμένη στο φυσικό βράχο, ενώ ο βορειοδυτικός τοίχος και η οροφή ήταν κατασκευασμένοι από μεγάλες πέτρινες πλάκες. Ένα άνοιγμα στη δυτική γωνία του δωματίου παρείχε πρόσβαση σε μια μικρή σπηλιά που πιθανώς χρησίμευε ως λάκκος υπερχείλισης, ενώ ένα άνοιγμα στον βορειοανατολικό τοίχο πιθανότατα επέτρεπε την είσοδο του νερού από το υδραγωγείο. Η πρόσβαση στη στέρνα αποκλείστηκε, όταν ανεγέρθηκε το λεγόμενο «Αψιδωτό κτήριο» (στα βορειοανατολικά της Οικίας των Μονομάχων).