ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Το λεγόμενο «Αψιδωτό Κτήριο» είναι πιθανόν ένα κτήριο δημόσιας χρήσης, το οποίο έχει ανασκαφεί μόνο μερικώς. Το όνομά του οφείλεται στο κύριο αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό του, δηλαδή στην μεγάλη αψιδωτή αίθουσα. Η μεγάλη αψιδωτή αίθουσα προηγείται ενός προθαλάμου και πλαισιώνεται από μια σειρά τριών δωματίων εκατέρωθεν. Υπάρχουν μαρτυρίες για περισσότερα δωμάτια στη νότια πλευρά, τα οποία, ωστόσο, κατέρρευσαν. Στη βόρεια πλευρά, τα δωμάτια συνορεύουν με ένα μεγάλο ορθογώνιο υπαίθριο χώρο, o οποίος περιβάλλεται από στοές με κιονοστοιχίες στις τρεις πλευρές του.

Το δάπεδο του προθαλάμου που οδηγεί στην αψιδωτή αίθουσα ήταν αρχικά διακοσμημένο με μαρμαροθέτημα opus sectile (δάπεδο από πολύχρωμα μαρμάρινα πλακίδια). Η αψιδωτή αίθουσα διέσωσε πολύχρωμο ψηφιδωτό δάπεδο, διακοσμημένο με γεωμετρικά μοτίβα, τα οποία περιβάλλουν δύο τετράγωνα. Στο πρώτο παρουσιάζεται μοτίβο πυροστρόβιλου περικυκλωμένου από πλοχμό, ενώ στο δεύτερο απεικονίζεται πάπια, που ετοιμάζεται να τσιμπήσει με το ράμφος της ένα ρόδι. Η δεύτερη παράσταση περιβάλλεται από δάφνινο στεφάνι. Τα μικρότερα δωμάτια εκατέρωθεν της αψιδωτής αίθουσας έχουν ψηφιδωτά δάπεδα με απλά γεωμετρικά μοτίβα από λευκές και μαύρες ψηφίδες. Σύμφωνα με την τεχνοτροπία των ψηφιδωτών, τα δάπεδα χρονολογούνται στον 5ο ή 6ο αιώνα μ.Χ.