ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Υπόγειος τάφος με αίθριο που αρχικά περιβαλλόταν από τέσσερις στοές. Η πρόσβαση γινόταν μέσω ενός μακριού δρόμου, ο οποίος στην αρχική του φάση ήταν καλυμμένος. Εφτά σκαλιά οδηγούν στον ελαφρώς κατηφορικό διάδρομο, που οδηγεί στην κατεστραμμένη ανατολική στοά. Δεξιά και αριστερά του δρόμου έχουν λαξευτεί ταφικές θήκες και οστεοφυλάκια (τα οστεοφυλάκια χρησίμευαν στη φύλαξη των οστών, όταν οι τάφοι χρησιμοποιούνταν ξανά).

Τέσσερις κίονες δωρικού ρυθμού στήριζαν αρχικά κάθε πλευρά των στοών, ενώ το επιστύλιο (αρχιτεκτονικό μέλος που στηρίζεται στα κιονόκρανα των κιόνων), ιδιαίτερα τα τρίγλυφα και οι μετόπες, διατηρούνται σε εξαιρετική κατάσταση. Σήμερα διατηρούνται μόνο οι τρεις από τους τέσσερις κίονες της δυτικής στοάς. Μέρος του κονιάματος που κάλυπτε τους τοίχους των στοών, ιδιαίτερα στη δυτική πλευρά, είναι ευδιάκριτο μέχρι σήμερα. Το πηγάδι βρίσκεται στη νοτιοανατολική γωνία, κάτω από τη νότια στοά.

Ακριβώς απέναντι από την είσοδο βρίσκεται ο νεκρικός θάλαμος, ο οποίος περιλαμβάνει πέντε ταφικές θήκες και τέσσερα οστεοφυλάκια. Η είσοδος στον νεκρικό θάλαμο διατηρεί τον μεγαλοπρεπή ανάγλυφο διάκοσμό της. Ένας δεύτερος ταφικός θάλαμος επικοινωνεί με τη βόρεια στοά μέσω ενός ανοίγματος με περίτεχνη σκαλιστή διακόσμηση. Αυτός ο θάλαμος, όπως και ο προηγούμενος, είναι καμαροσκεπής, και περιέχει δέκα θήκες και ένα οστεοφυλάκιο.

Το ταφικό αυτό συγκρότημα είναι γνωστό και ως «Παλιοεκκλησιά» γιατί, όταν πλέον η χρήση του ως ταφικού μνημείου είχε σταματήσει, χρησιμοποιήθηκε ως χώρος χριστιανικής λατρείας και αργότερα ως στάνη προβάτων.