ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Στο χώρο της ακρόπολης, οι πρωιμότερες ενδείξεις λατρείας χρονολογούνται στην Αρχαϊκή – Κλασική περίοδο (8ος – 4ος αιώνας π.Χ.). Ωστόσο, για το ιερό αυτής της περιόδου είναι δύσκολο να σχηματιστεί μια εικόνα. Λόγω της μεγάλης διάρκειας χρήσης του χώρου και κατά συνέπεια των πολλαπλών φάσεων, τα στοιχεία για αυτή την φάση του ιερού είναι ελάχιστα. Τα πιο μνημειακά και σημαντικά ευρήματα της περιόδου αυτής είναι τα δύο λίθινα αγγεία που δέσποζαν στην είσοδο του ιερού. Το ένα, άθικτο, βρίσκεται σήμερα στο μουσείο του Λούβρου, ενώ το άλλο παραμένει στη θέση του και σώζεται αποσπασματικά.

Στα νοτιοδυτικά του χώρου της ακρόπολης, ανακαλύφθηκε ένα κτηριακό σύμπλεγμα το οποίο θα είχε οικοδομηθεί κατά την Ελληνιστική περίοδο (4ος-1ος αιώνας π.Χ.). Σώζονται τα κατώφλια δύο δωματίων που οδηγούσαν μάλλον σε μία στοά. Η επικρατέστερη υπόθεση για τη χρήση του χώρου είναι ότι χρησιμοποιείτο ως «εστιατόριο» δηλαδή ένας χώρος για το γεύμα που ακολουθούσε μετά την θυσία.

Ο ναός της Ρωμαϊκής περιόδου χρονολογείται στα τέλη του 1ου αιώνα. Ο ναός αποτελείται από τον πρόναο, το σηκό ενώ ένας τοίχος ορίζει το άδυτο. Ο ναός ήταν κλειστός στις τρείς πλευρές του με τοίχους και όχι κιονοστοιχίες, εκτός από την πρόσοψη που υπάρχουν τέσσερεις κίονες. Η απόσταση μεταξύ των δύο κεντρικών κιόνων είναι μεγαλύτερη και εκεί υπάρχει μια μικρή σκάλα που οδηγεί στην είσοδο του ναού. Τα ευρήματα μαρτυρούν μια πρόσοψη με επιστύλια, ζωοφόρο, αέτωμα και γείσα χωρίς διάκοσμο. Την περίοδο αυτή οικοδομείται ένας «ναΐσκος» ανατολικά του ιερού. Η χρήση του κτιρίου ως ναΐσκος δεν είναι βέβαιη, αλλά πρόκειται για ένα οικοδόμημα καλοφτιαγμένο, απλού αρχιτεκτονικού ύφους. Από την πρόσοψη σώζονται ένα τμήμα του αετώματος και ένα διακοσμημένο κομμάτι του γείσου.

Η Αμαθούσια Αφροδίτη απεικονίζεται με διάφορες μορφές. Μερικές φορές η Αφροδίτη έχει κοινά σημεία με την αιγυπτιακή θεά Αθώρ ενώ άλλες φορές παριστάνεται ως Αστάρτη, θεότητα της ανατολικής Μεσογείου.

Περί τον 6ο – 7ο αιώνα μ.Χ. συμβαίνουν ριζικές αλλαγές στην ακρόπολη. Ο χριστιανισμός είναι πλέον η επίσημη θρησκεία του νησιού και έτσι το ιερό αντικαθίσταται από μια μεγάλη βασιλική αφήνοντας πίσω την αρχαία θρησκεία.