ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Το ωδείο είχε όλα τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά ενός ανοιχτού θεάτρου: κοίλο (καθίσματα των θεατών), ορχήστρα (χορός), σκηνή (ηθοποιοί, μουσικοί) αλλά διέφερε από τα μεγάλα θέατρα, γιατί ήταν συνήθως ένας μικρότερος και στεγασμένος χώρος ο οποίος προοριζόταν για μουσικές εκδηλώσεις, χορευτικές παραστάσεις, απαγγελίες, παντομίμα, κτλ. Τα ωδεία ανεγείρονταν συνήθως στην Αγορά εφόσον αποτελούσαν σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής ζωής μιας πόλης. Έτσι και το Ωδείο της Πάφου, το μοναδικό στο είδος του σήμερα γνωστό σε ολόκληρη την ρωμαϊκή Κύπρο, κατασκευάστηκε στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ. στη δυτική πλευρά της Αγοράς. Καταστράφηκε από τους σεισμούς του 4ου αιώνα μ.Χ, αλλά μετά την ανακάλυψη του (1968-1978) αναστηλώθηκε τμηματικά (μόνο το κάτω μέρος του κοίλου) από το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου και χρησιμοποιείται για τη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Δίπλα από το Ωδείο, βρίσκεται ένα μεγάλο οικοδομικό σύμπλεγμα, που είναι εφοδιασμένο με σειρά μικρών δωματίων, καναλιών και μικρών δεξαμενών και γι’αυτό ταυτίστηκε με Ασκληπιείο, ιερό του θεού της ιατρικής Ασκληπιού, που λειτουργούσε και ως θεραπευτήριο, δηλαδή, ήταν ένα είδος πρώτου «νοσοκομείου». Πρέπει όμως να σημειωθεί ότι η ερμηνεία αυτή δεν είναι αποδεκτή από όλους. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι μια τυχαία ανακάλυψη βορειοδυτικά της «Οικίας του Διονύσου» έφερε στο φως ένα μοναδικό εύρημα: πήλινες θερμοφόρες σε σχήμα διαφόρων μελών του ανθρωπίνου σώματος που πρέπει να χρησιμοποιούνταν για θεραπευτικούς σκοπούς. Τέτοιες θερμοφόρες είναι άγνωστες στην υπόλοιπη Κύπρο, και μόνο δύο παραδείγματα είναι γνωστά στον υπόλοιπο ρωμαϊκό κόσμο. Οι θερμοφόρες μαζί με χειρουργικά εργαλεία που προέρχονται από τάφο ρωμαίου ιατρού της Πάφου, εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Επαρχίας Πάφου.