ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Ο κεντρικός πίνακας του δεύτερου ψηφιδωτού δαπέδου της «Ελληνιστικής Οικίας» απεικονίζει ένα σχετικά σπάνιο θέμα σε ψηφιδωτές συνθέσεις. Πρόκειται τις Τρεις Ώρες, οι οποίες σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν κόρες του Δία και της Θέμιδας και αδελφές των Τριών Μοιρών και των Νυμφών. Είχαν διάφορες αρμοδιότητες μεταξύ των οποίων το άνοιγμα και το κλείσιμο των πυλών του Ολύμπου με σύννεφα, τη ρύθμιση των εποχών του χρόνου και τη βλάστηση της γης. Ήταν θεότητες καλόγνωμες, καλοπροαίρετες και ευεργετικές και προστάτευαν την ευημερία των ανθρώπων. Γι’αυτό στις τέχνες παρουσιάζονται σαν τρεις χαρούμενες, νεαρές κοπέλες, που χορεύουν κρατώντας το χέρι η μια της άλλης και έχοντας συχνά στο χέρι ένα λουλούδι ή ένα κλαρί. Στην παράσταση εδώ οι Ώρες, σε αντίθεση με τη συνηθισμένη χορευτική κίνησή τους, δεν απεικονίζονται να χορεύουν όπως στις άλλες περιπτώσεις αλλά στατικές και αγκαλιασμένες. Δεν παραλείφθηκαν όμως τα λουλούδια και κλαδάκια στο χέρι της κάθε μιας. Το ψηφιδωτό χρονολογείται στον 3ο αιώνα μ.Χ.