ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Οι δύο πίνακες στα δεξιά της στοάς συνεχίζουν τις ερωτικές ιστορίες θεών και θνητών. Ο πρώτος πίνακας απεικονίζει τον Ποσειδώνα με τη τρίαινα του να προχωρεί βιαστικά προς την Αμυμώνη. Μεταξύ τους ένας φτερωτός Έρωτας με πυρσό, σύμβολο του έρωτα, και παρασόλι (ομπρέλα που προστατεύει από τον ήλιο), την οποία προσφέρει στην Αμυμώνη. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Ποσειδώνας στέρεψε όλες τις πηγές της χώρας και ο βασιλιάς Δαναός έστειλε τις κόρες του σε αναζήτηση νερού. Ανάμεσά τους η όμορφη Αμυμώνη την οποία προσπάθησε να βιάσει ένας Σάτυρος. Η αιφνίδια επέμβαση του Ποσειδώνα έσωσε την κοπέλα. Αφού την ερωτεύτηκε, της αποκάλυψε μια πηγή νερού δίνοντας τέλος στη ξηρασία της χώρας. Η μεταλλική υδρία στο μέσο της παράστασης συμβολίζει το νερό της πηγής.

Ο τελευταίος πίνακας παρουσιάζει τον μύθο του Απόλλωνα και της Δάφνης. Η όμορφη νύφη Δάφνη, κόρη του ποταμού Πηνειού, είχε ορκιστεί να μη δοθεί σε κανένα άνδρα. Όταν όμως την είδε ο θεός Απόλλωνας, την ερωτεύτηκε και την κυνήγησε. Απελπισμένη η Δάφνη παρακάλεσε τον πατέρα της να τη σώσει. Τρέχοντας έφτασε στις όχθες του ποταμού Πηνειού, όπου ο πατέρας της την μεταμόρφωσε σε δέντρο που πήρε το όνομά της. Από τότε η δάφνη έγινε το ιερό δέντρο του Απόλλωνα. Το ψηφιδωτό εδώ δείχνει τη στιγμή μεταμόρφωσης της Δάφνης σε δέντρο.