ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Η λεγόμενη Οικία των Μονομάχων ήταν ένα πολυτελές οικοδόμημα που λειτουργούσε ως χώρος κατοίκησης κάποιου επιφανούς ατόμου της πόλης και ήταν εξοπλισμένο με ιδιωτικό λουτρό. Το όνομα της οικίας οφείλεται στις παραστάσεις μονομάχων που κοσμούσαν κάποια από τα ψηφιδωτά δάπεδα του κτηρίου.
Το κτήριο αποτελείται από δύο τμήματα:

Α) Σύμπλεγμα δωματίων γύρω από μία κεντρική αυλή. Η αυλή περιβάλλεται από στοές στα ανατολικά, βόρεια και δυτικά, ενώ ολόκληρο το νότιο τμήμα του συγκροτήματος έχει καταρρεύσει προς την πλαγιά. Οι στοές αυτές περιβάλλονται από δωμάτια, ενώ ανάμεσα τους δεσπόζει ένας μεγάλος χώρος ο οποίος ήταν προσβάσιμος μέσω τριών θυρών από τη δυτική στοά. Ο χώρος αυτός πιθανόν να χρησιμοποιούνταν ως χώρος υποδοχής ή ως τραπεζαρία. Το βόρειο τμήμα του κτηρίου, αποτελούμενο από μια σειρά στενών δωματίων, ακουμπά στον φυσικό βράχο.

Β) Συγκρότημα λουτρών στο ανατολικότερο μέρος. Το συγκρότημα αποτελείται από το αποδυτήριο (apodyterium), το ψυχρό λουτρό (frigidarium), το χλιαρό λουτρό (tepidarium) και το θερμό λουτρό (caldarium). Το θερμό λουτρό, το οποίο μαρτυρείται από τους σωζόμενους στυλίσκους (pilae) του υπόκαυστου (σύστημα υποδαπέδιας θέρμανσης), είναι σταυρόσχημο και διαθέτει έναν ορθογώνιο και έναν ημικυκλικό λουτήρα στο δυτικό και νότιο βραχίονα αντίστοιχα. Ο κλίβανος (praefurnium) βρίσκεται στα δυτικά του caldarium, μέρος του οποίου είναι λαξευμένο στο φυσικό βράχο.

Η οικία ανεγέρθηκε στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα μ.Χ. και καταστράφηκε από τον σεισμό του 4ου αιώνα μ.Χ. Αργότερα επαναχρησιμοποιήθηκε αφού έγιναν διάφορες τροποποιήσεις του αρχικού κτηρίου, όταν πρόχειροι τοίχοι κάλυψαν τα ψηφιδωτά.