ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ:

Ένα πρόγραμμα του Τμήματος Αρχαιοτήτων σε συνεργασία με τη Γαλλική Αρχαιολογική Αποστολή (CNRS – Υπουργείο Εξωτερικών).

Το πρόγραμμα αποτελείτο από την κατασκευή, πέραν των ορίων του αρχαιολογικού χώρου, αρχιτεκτονικών στοιχείων που βρέθηκαν στο λόφο, σε πραγματικό μέγεθος.

Η αναπαράσταση βασίστηκε τόσο στην ερμηνεία των αρχαιολογικών δεδομένων όσο και στις μεθόδους της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της Κύπρου. Είναι το αποτέλεσμα μιας στενής επί τόπου συνεργασίας μεταξύ αρχαιολόγων και έμπειρων τεχνιτών, με τους τελευταίους να έχουν μεγάλη εμπειρία στη χρήση των ίδιων υλικών δόμησης που χρησιμοποιούνταν κατά τη Νεολιθική περίοδο, μέσα στο ίδιο γεωγραφικό και κλιματολογικό περιβάλλον.

Οι πέτρες, ασβεστολιθικοί ογκόλιθοι που μαζεύτηκαν από την περιοχή, και χαλίκια διαβάση από την κοίτη του ποταμού, χρησιμοποιήθηκαν σε ακατέργαστη μορφή. Ο πεύκος, ο οποίος αντιπροσωπεύεται σε μεγάλο βαθμό στα νεολιθικά δείγματα, χρησιμοποιήθηκε ως ξυλεία.

Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά κατάλοιπα (τοίχοι, πεσσοί, παραστάτες πόρτας, παράθυρα), το εσωτερικό ύψος των οικιών υπολογίζεται περίπου στα 2 μ. για τα απλά κτίσματα και στα 3 μ. για τα κτίσματα με πεσσούς. Μια στέγη, η οποία κατέρρευσε από ένα κτίσμα που καταστράφηκε σε πυρκαγιά κατά την αρχαιότητα, υποδεικνύει ξεκάθαρα ότι οι στέγες ήταν επίπεδες και παρόμοιες με τις στέγες της κυπριακής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής: στρώματα πηλού απλώνονταν σε καλάμια που στηρίζονταν από ένα ξύλινο πλαίσιο.